Bijbelgedeelte: Psalm 134.
Aan het begin van een nieuw jaar denken we vaak aan goede voornemens. Plannen om dingen anders te doen, beter te doen. Mooie voornemens, maar ook kwetsbaar. Veel ervan houden we maar kort vol.
Psalm 134 nodigt ons uit om verder te kijken. Niet zozeer naar wat wij onszelf beloven, maar naar wat God ons meegeeft op onze weg: zijn zegen.
Het leven als een pelgrimsreis
Psalm 134 is een pelgrimslied, het laatste van een reeks liederen die gezongen werden door mensen onderweg naar Jeruzalem. Pelgrims, op weg naar het huis van God. In de Bijbel wordt het leven vaker zo getekend: als een reis, met hoogtepunten en dalen.
Wie onderweg is, weet dat het niet alleen om de eindbestemming gaat. Elke dag brengt nieuwe ontmoetingen, nieuwe ervaringen, soms ook nieuwe uitdagingen. Pelgrims leren leven bij de dag, met wat ze ontvangen.
Onderweg door moeilijke momenten
De pelgrimsliederen laten zien dat de weg niet altijd gemakkelijk is. Er zijn momenten van angst, twijfel en moeite. Toch klinkt steeds opnieuw het vertrouwen:
“Mijn hulp is van de HEER, die hemel en aarde gemaakt heeft.”
Ook uit de diepste diepte blijft de hoop op God bestaan. Zo leert de pelgrim om, door alles heen, te blijven vertrouwen op God.
Zegen de HEER
In deze psalm worden de dienaren van de HEER aangesproken: de Levieten en priesters die dienst doen in de tempel, dag en nacht. Juist in de nacht, als het donker en stil is – of in de donkere periodes van ons leven – gaat de dienst door.
De woorden zijn eenvoudig en tegelijk veelzeggend:
“Zegen de HEER, alle dienaren van de HEER.”
Het zijn woorden van bemoediging. Een aansporing om God te blijven loven en dienen, ook wanneer de weg lang is en de dienst doorgaat. De psalm laat zien dat zegenen niet alleen iets is wat je ontvangt, maar ook iets wat je elkaar meegeeft.
Aan het einde klinkt de zegen terug: de zegen van de HEER, die hemel en aarde gemaakt heeft, gaat mee op de weg.
Open handen
De psalm spreekt over het opheffen van de handen in het heiligdom. Open handen zijn een krachtig beeld. Ze laten zien dat je verwacht, dat je ontvangt, dat je niet alles zelf hoeft vast te houden.
Dat is niet altijd gemakkelijk. We regelen liever zelf onze zaken. Toch ontstaat juist in het openen van onze handen ruimte voor Gods zegen.
Gezegend weer op weg
De psalm eindigt met een belofte:
“De HEER zal je zegenen vanuit Sion, Hij die hemel en aarde gemaakt heeft.”
Na Jeruzalem volgt de weg terug naar huis. Dezelfde weg, dezelfde omstandigheden. Maar niet dezelfde mens. De zegen van God gaat mee.
Misschien is dat wel het mooiste perspectief voor het nieuwe jaar: niet zonder vragen of zorgen, maar onderweg met de zegen van God. Als pelgrims, samen, bemoedigd — en gezegend om tot zegen te zijn.
Vraag om bij stil te staan
Waar in jouw leven word je uitgenodigd om je handen te openen en (opnieuw) te vertrouwen op Gods zegen?
Een moment van gebed
God,
U kent onze weg – de mooie stukken en de moeilijke.
Leer ons om U te blijven zegenen,
niet alleen wanneer het goed gaat,
maar ook wanneer het zoeken en zwaar voelt.
Help ons om onze handen te openen
en te leven uit de zegen die U ons geeft.
Ga met ons mee, vandaag en alle dagen die komen.
Amen.
