Hervormd Krispijn - logo klein

Huygenspraat – Rouwrellen

Terwijl ik dit stukje schrijf komt er nog elke dag nieuws over nieuwe rellen in het land na het instellen van de avondklok. Het is onwerkelijk om te zien hoe in ons veilige vertrouwde Nederland er opeens politie met grof geweld moest optreden. Taferelen met vuur, wapens en vandalisme, zoals ik een paar dagen geleden vooral uit Amerika kende. Mogelijk maakt het je bang of onzeker. Wat is er aan de hand in dit land en wat gaat er gebeuren? Het zijn zorgwekkende beelden en gebeurtenissen.

Toen ik dit zo op mij in liet werken, bedacht ik mij: is dit geen rouw? Een van de fases van rouw is weerstand: woede en angst. Dat herkent u misschien wel als u zelf gerouwd hebt, dat je ergens in je rouwproces ook heel boos kunt worden. Over wat er is gebeurt en de pijn die het u doet. Dat is heel normaal. Al is het natuurlijk geen reden om winkelruiten in te slaan. Maar misschien is het wel zo dat ook deze coronaperiode vraagt om rouw, voor ons allemaal. Omdat er iets is ingeperkt en afgepakt dat niet meer terugkomt. Het wordt steeds duidelijker dat we niet alle feestjes gaan inhalen als dit virus voorbij gaat. Er zijn dingen die gewoonweg niet doorgaan, die we moeten missen.

En ook als we het eens zijn met de genomen maatregelen, is het misschien goed om dat wel toe te laten. Toe te durven geven dat u ook verdrietig bent en teleurgesteld en soms ook boos bent om hoe het allemaal gaat. Als we durven toegeven dat we boos zijn vanwege ons verlies, dan hoeven we het misschien ook niet te botvieren op de centra van de steden (of, zoals nu ook gebeurt, botvieren op degene die hun boosheid zo laten gaan en de maatregelen niet houden).

Of om Efeze 4:26 aan te halen: “als u boos wordt, zondig dan niet”. Dat is iets anders dan: wordt nooit boos.

Deel deze blog

Nieuwsbrief ontvangen

Wilt u op de hoogte blijven van het nieuws van onze gemeente? Dat kan via onze nieuwsbrief. U kunt zich hiervoor inschrijven door een mailtje te sturen naar wijkgemeentekrispijn@gmail.com.